Otomatik video araçlarının çoğunda her şeyi tek bir ses okur. Kulağa resimli bir sesli kitap gibi gelir. Bir filmin bir anlatıcısı ve karakterleri vardır ve bunlar aynı şeyi söylememelidir. Bu yazı, bir hikâye filminin sesini nasıl tasarladığımızı anlatıyor: iki katmanı birbirinden ayıran kural, seslerin nasıl seçildiği, metnin görüntüye göre nasıl bütçelendiği ve miksin nasıl kurulduğu.

Kural

Anlatıcı zamanı ve mekânı taşır; karakterler niyeti. Yönetmen diyaloğu ekrandaki bir karaktere bağlı konuşulan replikler olarak, anlatımı ise olaylar arasında kısa köprüler olarak yazar. Hikâyede bir replik varsa, anlatıcı onu başka sözlerle aktarmaz. Bir sahnede replik varsa, o sahnenin anlatımı kısadır ya da hiç yoktur. Kural bir stil ipucunda değil, senaryo verisinde yaşar: her sahnede bir anlatım alanı ve konuşanıyla birlikte isteğe bağlı bir replik alanı vardır ve ikisi ayrı ayrı denetlenir.

Her sahnenin ikisine birden ihtiyacı yoktur. Açılış planları genellikle yalnızca anlatım alır; bir yüzleşme ise bir replik ve sessizlik alabilir. Her sahnesinde iki katmanın da olduğu bir film, kendisi hakkında çekilmiş bir belgesel gibi duyulur.

Seslerin seçimi

Her kadro üyesi bir ses profili taşır: cinsiyet, yaş ve kelimelerle tarif edilmiş bir ton. Stüdyo profili ses kataloğuyla etiketleri üzerinden eşler ve iki karaktere aynı sesi vermekten kaçınır. Anlatıcı, sihirbazdaki listeden sizin seçiminizdir ya da otomatik bir varsayılandır. Anlatıcının her karakterden cinsiyet ya da yaş bakımından farklı olması işe yarar; böylece kulak katmanları zahmetsizce ayırır.

Bütçeleme

Anlatım, sahnesine sığacak şekilde yazılır: saniyede yaklaşık dokuz karakter. 10 saniyelik bir sahne en fazla doksan karakter alır; bu da açık bir cümle eder. Replikler 120 karakterle sınırlıdır; daha uzun konuşmalar sahnelere bölünür. Kelimeyle değil karakterle bütçeliyoruz, çünkü konuşma modeli temposunu karakterlere göre ayarlar ve kelime uzunluğu diller arasında karakter sayısından çok daha fazla değişir. Bir hikâye hedeften uzunsa yönetmen olayları keser, cümleleri asla sıkıştırmaz; sığdırmak için konuşmayı hızlandırmak, bir filmi anlaşılmaz hâle getirmenin en kısa yoludur.

Miks

Anlatım klipleri tek bir uzun dosyada art arda eklenmez, her biri kendi sahnesinin başına yerleştirilir. Tek bir dosya, bir klip saniyenin kesri kadar uzun sürdüğü anda kesmelere göre kaymaya başlar ve yirminci sahneye gelindiğinde anlatıcı bir önceki sahneyi anlatıyor olur. Sahne başına yerleştirme, tek bir sahneyi yeniden üretmeyi de mümkün kılar: klibi ve anlatımını birlikte değiştirirsiniz.

Müzik, yönetmenin brifinden bir kez üretilir ve her şeyin altında sabit, daha düşük bir seviyede durur; anlatım ve diyalog sırasında kulakla miks edilmek yerine sabit bir miktar alçalır. Diyalog klibe dudak senkronuyla işlenir; dudak senkronu kullanılamadığında replik yine de ses izinde seslendirilir, böylece hiçbir söz kaybolmaz ve başarısız dudak senkronu işinin bedeli iade edilir.

En iyi sonuç için ne yazmalı

  • Diyalogları tırnak içinde ve konuşanın adı yakınında yazın.
  • Anlatımı geçmiş zamanda tutun ve zamanı ve mekânı onun taşımasına izin verin.
  • Her sahne tek bir fikir taşısın. İki replik içeren bir paragraf iki sahne olur.
  • Anlatımda rakam ve kısaltmalardan kaçının; konuşma modelleri bunları tutarsız okur. Yazıyla yazın.
  • Her karakteri bir kez adıyla ve tek bir görsel bilgiyle tanıtın; böylece model adı söylemek zorunda kalmadan önce onu görmüş olur.

Karşılaştığımız tuzaklar

Katalogdaki en hoş ses, hem anlatıcıya hem de kahramana en uygun ses olma eğilimindedir; bu yüzden stüdyo bu çakışmadan kaçınır. Zayıf bir sesin en çok açığa çıktığı yer uzun anlatımdır; bir dil katalogda zayıf temsil ediliyorsa karakter repliklerini kısa tutun ve anlatıcıya daha az iş bırakın. Ve içinde alıntı bulunan bir anlatım neredeyse her zaman başka sözlerle aktarılmış bir repliktir; yönetmene böyle bir şey yazmaması söylenir, sizin de hikâyede yazmamanız daha iyidir.

Bir sesi sonradan değiştirmek

Anlatıcı: filmi oluşturmadan önce sihirbazda istediğiniz sesi seçin. Bir karakterin repliği: sahne kartını açın, metni düzenleyin ya da başka bir ses seçin ve o sahneyi yeniden üretin. Yalnızca o sahne için yeniden ücret alınır.

Sık sorulanlar

Anlatıcı bir karakter olabilir mi? Evet, birinci tekil şahıs anlatılan hikâyelerde. O durumda anlatıcı sesi o karakterin sesidir ve iki katman kuralı yine geçerlidir: anlatım betimler, replikler eyler.

Neden sahne başına yalnızca bir konuşulan replik var? Çünkü bir sahne tek bir klip ve tek bir dudak senkronudur. Bir konuşma birkaç kısa sahneye dönüşür ve bu da filme ritmini verir; yönetmen iki replikli bir paragrafı iki sahneye böler.

Dudak senkronu başarısız olursa sözlere ne olur? Hiçbir şey kaybolmaz. Sahne animasyonunu korur, replik ses izinde karakterin sesiyle seslendirilir ve başarısız dudak senkronu işinin bedeli cüzdana iade edilir.