Bir hikâye filminde iki ses katmanı vardır. Anlatıcı hikâyeyi anlatır; karakterler kendi repliklerini söyler. İkisini ayrı tutmak, sonucun resimli bir sesli kitap gibi değil, bir film gibi duyulmasını sağlar. Bu rehber yönetmenin bu ikisini nasıl ayırdığını, her birinin nasıl seslendirilip miks edildiğini ve neleri değiştirebileceğinizi anlatır.

Kural

Yönetmen replikleri ekrandaki bir karaktere bağlı konuşma satırları olarak, anlatımı ise olaylar arasında kısa köprüler olarak yazar. Hikâyede bir replik varsa anlatıcı onu başka sözcüklerle tekrarlamaz. Bir sahnede replik varsa o sahnenin anlatımı kısadır ya da hiç yoktur. Anlatım, bir karakterin zaten söylediği bir repliği asla tekrar etmez. Kural apaçık görünür, ama tek sesli araçların tam da yanlış yaptığı şey budur ve bu kural zevke bırakılmak yerine yönetmenin sözleşmesinde zorunlu tutulur.

Replikler

Yönetmen replikleri aynen korur: sahne başına tek bir konuşma repliği, her zaman ekrandaki bir kadro üyesine atanmış olarak. Bir paragrafta iki replik varsa yönetmen onu iki sahneye böler. Replikler 120 karakterle sınırlıdır; daha uzun bir konuşma aceleye getirilmek yerine sahnelere bölünür. Her replik, karakterin cinsiyet ve yaş profiline göre seçilen bir sesle sahne videosuna dudak senkronuyla işlenir.

Her repliğin bir konuşana ihtiyacı olduğundan, metinde konuşanı belli olmayan replikler en yaygın hata kaynağıdır. Konuşanı alıntının yakınına yazın ("Aşağı in," dedi baykuş); yönetmen repliği doğru atar.

Anlatım

Anlatım sahne sahne yazılır ve sahnenin süresine göre, saniyede yaklaşık dokuz karakter üzerinden bütçelenir; böylece görüntüyü asla aşmaz. 10 saniyelik bir sahne en çok doksan karakter alır, bu da açık ve net tek bir cümle demektir. Seçtiğiniz anlatıcı sesiyle (ya da otomatik bir sesle) kaydedilir ve kurgu sırasında kendi sahnesinin başına yerleştirilir. Anlatım hikâyenin dilinde yazılır ve hikâyenin zamanını ve tonunu korur; geçmiş zamanda yazarsanız anlatıcı da geçmiş zamanda konuşur.

Seslerin seçimi

Her kadro üyesi, yönetmenden gelen bir ses profili taşır: cinsiyet, yaş ve sözcüklerle tarif edilmiş bir ton. Stüdyo bu profili ses kataloğundaki etiketlerle eşleştirir ve iki karaktere aynı sesi vermekten kaçınır; böylece iki karakter arasındaki bir konuşma, görüntü kapalıyken bile iki ayrı kişi olarak duyulur. Anlatıcı, sihirbazdaki listeden sizin seçiminizdir ya da otomatik bir varsayılandır.

Sesleri değiştirmek

  • Anlatıcı: filmi oluşturmadan önce sihirbazdaki listeden istediğiniz sesi seçin. Anlatıcı film başına sabittir; oluşturduktan sonra değiştirmek için aynı metinden yeni bir film oluşturun.
  • Bir karakterin repliği: sahne kartını açın, konuşma metnini düzenleyin ya da başka bir ses seçin, sahneyi yeniden üretin. Yalnızca o sahne yeniden ücretlendirilir.
  • Bir repliği kaldırmak: karttaki konuşma repliği alanını boşaltın ve yeniden üretin; sahne animasyonunu ve anlatımını korur.

Dudak senkronu kullanılamıyorsa

Dudak senkronu bir video sağlayıcısına bağlıdır. Başarısız olduğunda film yine de tamamlanır: sahne animasyonunu korur ve replik ses kanalında karakterin sesiyle duyulur. Kaybettiğiniz şey sözler değil, ağız hareketidir. Başarısız dudak senkronunun ücreti gece çalışan işle iade edilir. Dudak senkronu yalnızca konuşma repliği olan sahnelerde denenir; ağızların görünmediği geniş planlarda onu kaybetmek gözle görülür bir fark yaratmaz.

Konuşmanın altında müzik

Müzik kanalı, yönetmenin müzik özetinden (enstrümanlar, tempo, duygu, vokal yok) bir kez üretilir ve sabit, daha düşük bir seviyede miks edilir. Anlatım ve repliklerin altında kısılır; böylece konuşma elle miks yapmaya gerek kalmadan net kalır. Sihirbazda bir müzik tarzı seçin ya da seçimi hikâyenin duygusuna göre yönetmene bırakın; metindeki "sakin bir ninni çalıyor" gibi bir not özete ulaşır.

En iyi ses için yazmak

  • Replikleri tırnak içinde, konuşanı yakınına koyarak yazın.
  • Anlatımı geçmiş zamanda tutun ve her paragrafa tek bir olay yükleyin; yönetmen paragrafları sahnelere eşler.
  • Konuşan karakterlerin yaşını ya da rolünü belirtin; ses profili metinden çıkarılır.
  • Uzun konuşmalardan kaçının. Model, sahne başına tek repliktir; bir monolog birkaç sahneye dönüşür.

Sık sorulanlar

Aynı sahnede iki karakter konuşabilir mi? Hayır. Her sahne en çok bir konuşma repliği taşır; iki replikli bir karşılıklı konuşma iki sahneye dönüşür. Bu, her repliğin görünen bir konuşana bağlı kalmasını sağlar.

Anlatımsız bir film yazabilir miyim? Evet. Metnin tamamı replikten oluşuyorsa yönetmen çok az anlatım yazar ya da hiç yazmaz; üretimden önce sahne kartlarındaki anlatımı da boşaltabilirsiniz.

Sesler hangi dilde konuşur? Hikâyenin dilinde. Anlatım ve replikler, yazdığınız dilde kaydedilir.

Anlatıcı hiç replikleri okur mu? Hayır. Anlatım bir karakterin söylediği repliği asla tekrar etmez; yönetmenin sözleşmesi bunu yasaklar.